نوبت کاری و مصادیق آنو رای دیوان در این زمینهمحمد حسین قشقائییکی از مشکلات کارفرمایان و کارشناسان و مدیران نیروی انسانی در کارگاهها، کارخانجات و شرکتهای مشمول قانون کار، تعیین مصادیق نوبت کاری برای کسانی است که در طول ماه بصورت چرخشی کار می کنند. یعنی ساعات کار آنها بین صبح و عصر و شب در نوسان است. این موضوع که بر اساس فوق العاده های مندرج در ماده ۵۵ قانون کار، کدامیک از حالتهای سه گانه برای کارگری که اینگونه فعالیت دارد باید مدنظر قرار گیرد، همواره چالش و مشکلی برای کارفرمایان ، شرکتها و کارکنان و کارگران بوده است. موضوع مورد مناقشه به این مسئله بر می گردد که تا چه میزان ساعت اگر یک کارگر در شیفتهای مربوطه اشتغال داشته باشد، شامل آن شیفت شده و فوق العاده مربوط را دریافت خواهد کرد. قانون کار در این زمینه مسکوت است و به ذکر کلیات بسنده کرده است و این باعث تشتت و اختلاف بین کارگاههای مختلف در ارتباط با مقوله نوبت کاری شده است. در تاریخ وزارت کار طیدستورالعمل شماره ۲۲ روابط کار به شماره مورخ سعی کرد این مشکل را به طریقی شفافتر تشریح نمایدو در بند ۵ همین دستورالعمل عنوان کرد که در هر شیفت کاری که فرد زمان و ساعات بیشتری بکار اشتغال یابد آن شیفت ملاک نوع شیفت بوده و باید مزایا بر اساس آن پرداخت شود. مثلا اگر کارگری که در روز ۸ ساعت کار کرده ۶ ساعت آن صبح کار و ۲ ساعت آن عصر کار بوده باشد چون ساعات بیشتر در صبح بوده مشمول نوبت کاری نخواهد بود.اما دیوان عدالت اداری بند ۵ بخشنامه مذکور را طی دادنامه وحدت رویه شماره مورخ باطل اعلام کرده و آنرا خارج از وظایف وزارتخانه و دخالت در امر قانونگذاری یا تفسیر قانون که از وظایف منحصر به فرد مجلس شورای اسلامی دانسته است.رای دیوان در این
برچسب:
نویسنده: رها خوشنام
تاريخ: چهارشنبه
15 شهريور
1402 ساعت: 5:28